Jak co roku uczniowie naszej szkoły uczestniczyli w Narodowym Czytaniu. To akcja zapoczątkowana w 2012 roku przez ówczesnego prezydenta RP Bronisława Komorowskiego. Jej celem jest promowanie czytelnictwa i poznawanie klasyki dzieł najwybitniejszych polskich twórców. To już kolejna edycja tego wydarzenia i w dalszym ciągu objęte jest ono honorowym patronatem Pary Prezydenckiej. Podczas tegorocznej odsłony zaproponowano do czytania utwór Adama Mickiewicza pt. „Ballady i romanse”.
W problematykę spotkania wprowadzili nas uczniowie klasy VI, którzy przedstawili sylwetkę i twórczość poety. Adam Mickiewicz żył w latach 1798-1855 i był jednym z najwybitniejszych polskich poetów, uznawany za jednego z wieszczów narodowych. Urodził się w Zaolziu koło Nowogródka na Litwie. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Nowogródku, po jej ukończeniu poszedł na Uniwersytet Wileński, gdzie studiował filologię, historię i literaturę. Właśnie na tym uniwersytecie ukształtował się ważny etap w życiu poety. Zaczęły powstawać pierwsze utwory takie jak: „Oda do młodości", „Pieśń filaretów" oraz II część „Dziadów". Właśnie w tym czasie Mickiewicz poznał Marylę Wereszczakównę, do której miłość znacznie wpłynęła na jego twórczość. W 1823 roku Organizacja Filomatów, do której należał poeta, została zdekonspirowana przez wojska rosyjskie. Ostatecznie wszyscy jej członkowie zostali zesłani na Syberię. Właśnie tam rozpoczął się kolejny okres w życiu polskiego wieszcza, powstały utwory takie jak: „Sonety Krymskie” i „Konrad Wallenrod”. Poeta dużo podróżował po Rosji, odwiedził Krym, Moskwę, Petersburg oraz Odessę, aż ostatecznie osiedlił się w Dreźnie, gdzie powstała III część „Dziadów”. Pod koniec życia zamieszkał w Paryżu. Tuż przed śmiercią napisał ostatnie dzieło- „Pana Tadeusza". Zmarł w 1855 roku w Konstantynopolu.
W dalszej części spotkania ósmoklasiści wcielili się w bohaterów „Świtezianki”, a nauczyciele naszej szkoły przeczytali balladę pt. „Świteź”. „Ballady i romanse” to zbiór ballad Adama Mickiewicza, wydany w 1822r., uważany za manifest i początek polskiego romantyzmu. Przeczytane utwory uświadomiły wszystkim, że istnieją prawdy i wartości ponadczasowe, a ludowa moralność, choć prosta, zawiera uniwersalne przesłania, które sprawdzają się we współczesnym świecie. Jedne z najbardziej znanych cytatów, które pochodzą z tego zbioru to: „Miej serce i patrzaj w serce” oraz „…Dochowaj strzelcze to moja rada/ Bo kto przysięgę naruszy,/ ach biada jemu, za życia biada!/ I biada jego złej duszy!”. Oznacza to, że zawsze powinniśmy kierować się w swoim życiu sercem i dotrzymywać danego słowa, bo dobro zawsze zostanie nagrodzone, a zło ukarane.